پس از ۴۰ سال، آلن تانر دوباره به بندر جنوا سفر می‌کند، جایی که در ۲۲ سالگی در یک شرکت کشتیرانی در آنجا کار می‌کرد. او با تکیه بر خاطرات خود، دنیای خشن کارگران بندر را به تصویر می‌کشد؛ حرفه دیگری که در نتیجه رکود، مدرن‌سازی و آزادسازی دچار تغییرات اساسی شده است. جلوه بصری بندر و شهر تغییر چندانی نکرده است، اما آنچه امروزه در آنجا می‌گذرد کاملا متفاوت است. شهر همچنان مانند گذشته زیبا، غریب و تا حدی غم‌انگیز است. اما بندر مانند بسیاری از بندرهای بزرگ دیگر در حال نابودی است. در جنوا، مانند سایر نقاط ایتالیا، فضای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بسیار ملتهب است. اما این احساس نیز وجود دارد که اوضاع در جریان است و کشور در آستانه تغییرات گسترده‌ای قرار دارد. من در این فیلم می‌خواستم خاطرات خودم از جنوا را مرور کنم، وضعیت فعلی آن را آشکار کنم و آینده‌اش را حدس بزنم. جنوا، این شهر زیبا، غم‌انگیز و غریب برای من به نمادی از جامعه در حال تغییر تبدیل شده است.